محمّد عليه السّلام و وصاياه و حكمه » . ( تحف العقول ) و قال عليه السّلام : المروّة مروّتان : مروّة الحضر و مروّة السفر ، فأمّا مروّة الحضر فتلاوة القرآن و حضور المساجد و صحبة أهل الخير و النّظر في التفقّه ، و أمّا مروّة السفر فبذل الزاد و المزاح في غير ما يسخط اللّه و قلّة الخلاف على من صحبك و ترك الرواية عليهم إذا أنت فارقتهم . [ الحديث 838 في الأوقات المرجوة لإجابة الدعاء ] و فيه أيضا : باب « مواعظ موسى بن جعفر عليهما السّلام و وصاياه و حكمه » . ( تحف العقول ) و قال عليه السّلام : إجتهدوا في أن يكون زمانكم أربع ساعات : ساعة لمناجات اللّه ، و ساعة لأمر المعاش ، و ساعة لمعاشرة الإخوان و الثّقات الّذين يعرّفونكم عيوبكم و يخلصون لكم في الباطن ، و ساعة تخلون فيها للذّاتكم في غير محرّم و بهذه الساعة تقدرون على الثلاث ساعات « الحديث » . [ الحديث 839 في المشية و الإرادة ] و فيه أيضا : باب « مواعظ الرضا عليه السّلام » ( العدد ) و سئل عليه السّلام عن المشيّة و الإرادة ، فقال عليه السّلام : المشيّة كالإهتمام بالشيء و الإرادة إتمام

--> ( از كتاب تحف العقول ) نقل شده كه آن حضرت فرمود : مروت ( و جوانمردى ) دو مروت است : جوانمردى در حضر و جوانمردى در سفر ، اما جوانمردى در حضر تلاوت قرآن و حاضر شدن در مساجد و همنشينى اهل خير و نظر نمودن در حلال و حرام است ، و اما جوانمردى در سفر پس بذل توشه نمودن و مزاح در غير چيزى كه موجب خشم و سخط خدا شود ، و كمتر مخالفت نمودن با كسانى كه همراه تو هستند ، و نقل ننمودن از ايشان آنچه را كه بخير و صلاح آنان نيست آن زمان كه از آنها جدا گشته‌اى ( يعنى ناملايماتى كه از همسفران خود ديده‌اى براى كسى نگوئى ) . ( 1 ) 838 - و نيز در همان كتاب : باب « اندرزهاى حضرت موسى بن جعفر ( ع ) و سفارشها و پندهاى حكيمانهء آن حضرت » ( از تحف العقول ) نقل شده كه آن حضرت فرمود : كوشش كنيد در اينكه ( زندگى ) روزمرهء خود را چهار قسمت كنيد : قسمتى براى مناجات با خدا و قسمتى جهت امرار معاش ، و قسمتى براى همنشينى با برادران ( مؤمن ) و كسانى كه مورد اطمينانند و عيوب و زشتيهاى شما را براى شما بيان ميكنند و ميشناسانند و در دوستى و برادرى با شما خلوص ميورزند ، و قسمتى كه در آن مشغول باشيد براى لذائذ نفسانى خود در غير حرام ، و بوسيلهء اين قسمت ( آخرى ) بر آن سه قسمت ديگر ( كه ذكر شد ) قدرت و توانائى پيدا ميكنيد . ( 2 ) 839 - و نيز در همان كتاب : باب « اندرزهاى حضرت رضا ع » ( از كتاب عدد ) روايت شده كه از معنى مشيت و اراده از آن حضرت سؤال شد ، فرمود : مشيت چون همت